ایران بمونه اما باید میرفته چون پدر و مادرو خواهرش اونجا بودن ....دلتنگ ایرانه با تمام خوبیها

و بدیها .اما من (یعنی شادی که دختر عمه ایشون میشم) همیشه بهش گفتم خیلی

خره که میخواد برگرده چون اینجا دیگه به درد نمیخوره پس بمونه اونجا و عشق و حال کنه.

من و مینا از بچگی با هم بودیم توی تمام خاطرات من مینا هست , جزیی از زندگی من بوده

 وهست اما شاید از وقتی رفته اون دنیا (منظورم اون کشوره نه اون دنیا ) کمی فاصله افتاده

اما هنوزم مینا جزو کسایی حساب میشه که میتونه درک کنه چی میگم یا احساسم توی اون

برهه زمانی چی بوده و چی هست. اشتباهات خرکی  هر دومون مثل همه بدون اینکه

یه (و) بینش جا بندازیم  , گه گاهی حالی از هم میپرسیم سر من اینجا خیلی شلوغ شده

به دلیل دانشگاهو , استرس هایی که تو زندگیم دارم اما همیشه توی نامه هایی که براش

 میفرستم که به قول مامان نمیدونم این همه حرفو از کجام در میارم  شرح ریز همه چیزو براش

میگم از تغییرصدای اوا گفتن های عمه  اون که خاله خودم میشه  تا مسائل حساس زندگیم.

خواستم یه توضیح کوتاه از این بلاگ داشته باشید تا بعداً کامل بیام و حرف بزنم ..

اینم بگم من و مینا کمتر از یکسال اختلاف سنی داریم , شاید برای همینه اینقدر بهم نزدیکیم

که حالا که اون کچل(من بهش میگم کچل با اینکه کلیم مو داره بچه اما وقتی میگی بهش

کچل اینقده حرصش در میاد که منم کلی حال میکنم وقتی حرص میخوره) پیش من نیست یه چیزی

کم دارم. تورو خدا میاید اینجا کلی نصیحتش کنید که آدم بشه همین ....

دوستون دارم:شادی

این بلاگ یه هدیه اس به بهترین زندگیم به همبازیه دوران بچگیم به کسی که 4 ساله ندیدمش

اما حضورش رو تو لحظه های زندگیم حس میکنم , میخوام بهش بگم چقدر دوسش دارم.

من اینجارو براش ساختم اما کلیدش رو میدم به خودش که خودش از این به بعد از خاطراتش

و دلتنگی های اون ور آبش رو بنویسه,امیدوارم به روزیکه بتونم ببینمت دختر دایی کوچولو.مواظب خودت

باش دلم خواست یه بلاگ شبیه بلاگ خودم داشته باشی که از خاطراتت بگی میتونی هر جور که

دوست داشتی درستش کنی , دلم برات تنگ میشه امیدوارم بتونی اینجا حرفای دلت رو بگی.