اونروزيی که برای اولين بار نشستم توی صفحه مديريت وبلاگم بنويسم .

خيلی خوشحال بودم و خيلی هم احساس ترس داشتم.

همش از اين ميترسيدم نکنه خراب کاری بشه .

نکنه نتونم از حرفای دلم بگم .نکنه .نکنه ..........و هزاران نکنه های ديگه .

ولی همون روز بود که دنيای تنهايی من به دنيا اومد با هزار دلهره و دلواپسی

دنبال ماموريتی بود

ميخواست گمشده های رو پيدا کنه . و کرد . بعد از اون روز بود که شد

مینا در غربت

اما امروز توی جشن تولد يکسالگی وبلاگم .

 خوشحالم که دوستای خوبی دارم که هر کدومشون يه دنيا هستن برام .

همشون به تنهايی يه دنيا هستن .

  يادم مياد اولين روز با قالب ساده ای شروع کردم

و حالا کلی خوشگلتر شده قالبم ......

ممنون که توی جشن تولد وبلاگم شرکت کرديد .

چه زود ۱سالت شد

باورت میشد انقدر زود ۱ساله بشی؟؟؟

خوشحالم خیلی خوشحالم که امروز تولدته.

بابت همه چیز ممنونم، مرسی که توی شرایط سخت باهام بودی و با نظرهای دیگران کمک و راهنمایم کردی و توی بهترین روزها کنارم بودی و توی شادهایم دیگران رو هم شرکت دادی.

به خدا اگه نداشتمت دیونه میشدم از این همه حرفی که توی دلم جمع میشد،اما حالا خیلی سبک شدم

اما از یک بابت معذرت میخواهم که یک مدت دختر بدی بودم و فقط غمگین مینوشتم.

تولدت مبارک مینا در غربت